Strona główna 5 BHP 5 Wypadki 5 Wypadek przy pracy

Wypadek przy pracy

Postępowania w przypadkach wystąpienia bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia lub życia

(Podst. pr. art. 51  ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1668), art. 211 i 212 Kp oraz rozp. MNiSW z dnia 30.10.2018 r. w sprawie sposobu zapewnienia w uczelni bezpiecznych i higienicznych warunków pracy i kształcenia (Dz. U. z 2018 r. poz. 2090; § 1 pkt 5 oraz § 2 pkt 2 a).

  • udzielić pomocy osobie poszkodowanej, zabezpieczyć miejsce zagrożenia,
  • ostrzec innych o zauważonym zagrożeniu,
  • powiadomić odpowiednie służby (strażnik w portierni obiektu),
  • zgłosić bezpośredniemu przełożonemu lub administratorowi obiektu o zaistniałym zdarzeniu,
  • elektronicznie powiadomić odpowiednie służby UG o zdarzeniu:  bhp@ug.edu.pl , 058-523-24-24 lub 058 523-33-61 

Telefony alarmowe

  • Policja:                997      \
  • Straż pożarna:    998             112
  • Pogotowie:          999      /

 

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jednolity Dz.U z 2018 r. ; poz. 1376 z późn.zm.):

Za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:

  1. podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych;
  2. podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia;
  3. w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy,

przy czym, aby zdarzenie można było zakwalifikować jako wypadek przy pracy – wymienione elementy (nagłość, przyczyna zewnętrzna, związek z pracą, uraz lub śmierć) – muszą zaistnieć jednocześnie.

  • Nagłe zdarzenie –  cechę „nagłości” ma zdarzenie, którego czas trwania nie przekracza jednej dniówki roboczej, a może to być np.  trwający kilkusekundowy kontakt dłoni pracownika z substancją żrącą, może to być też np. kilkugodzinne oddziaływanie na pracownika np. palacza w kotłowni – tlenku węgla (czadu). „Nagłość” określa czas oddziaływania czynnika niebezpiecznego na organizm człowieka. Skutki tego oddziaływania mogą ujawnić się natychmiast lub dopiero po pewnym czasie – w czasie jego dniówki roboczej, dlatego ważne jest uwzględnienie wszystkich możliwych do ustalenia okoliczności zdarzenia.
  • Przyczyna zewnętrzna –  gdy do urazu dochodzi w wyniku oddziaływania na człowieka czynnika występującego poza nim.

Nie ma cech wypadku przy pracy uraz, który jest następstwem zakłóceń wywołanych przez czynnik tkwiący wyłącznie w organizmie poszkodowanego. Np. uraz wskutek upadku spowodowanego atakiem epilepsji, śmierć w wyniku zawału mięśnia sercowego w okolicznościach nie odbiegających rażąco od warunków powszechnie przyjmowanych za normalne.

  • Związek z pracą – może zachodzić zarówno wówczas, gdy do urazu dojdzie podczas wykonywania pracy, jak i podczas pozostawania tylko w dyspozycji pracodawcy (lub innego podmiotu), na rzecz którego miała być świadczona praca (oczekiwanie na polecenia: na terenie zakładu lub w innym, wyznaczonym przez pracodawcę lub ten podmiot miejscu).
  • Uraz  – zgodnie z art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1376, z późn. zm.) – “uraz” jest uszkodzeniem tkanek ciała lub narządów człowieka wskutek działania czynnika zewnętrznego (czynnika niebezpiecznego). Rozpoznanie urazu zamieszcza lekarz w dokumentacji lekarskiej poszkodowanego.

Nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło w związku z pracą, a nie spowodowało „urazu”, nie jest wypadkiem przy pracy. Jest ono – coraz częściej – określane pojęciem: wydarzenie wypadkowe bezurazowe.  

Wypadek zrównany z wypadkiem przy pracy – na równi z wypadkiem przy pracy, w zakresie uprawnień do świadczeń określonych w ustawie, traktuje się wypadek, któremu pracownik uległ:

  1. w czasie podróży służbowej w okolicznościach innych niż określone w art. 3  ust. 1, chyba że wypadek spowodowany został postępowaniem pracownika, które nie pozostaje w związku z wykonywaniem powierzonych mu zadań;
  2. podczas szkolenia w zakresie powszechnej samoobrony;
  3. przy wykonywaniu zadań zleconych przez działające u pracodawcy organizacje związkowe.

Wypadek śmiertelny

Zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1376, z późn. zm.) – za śmiertelny wypadek przy pracy uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiła śmierć poszkodowanego w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy od wypadku.

Ciężki wypadek

Zgodnie z art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1376, z późn. zm.) – za ciężki wypadek przy pracy uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiło ciężkie uszkodzenie ciała, takie jak: utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności rozrodczej lub inne uszkodzenie ciała albo rozstrój zdrowia, naruszające podstawowe funkcje organizmu, a także choroba nieuleczalna lub zagrażająca życiu, trwała choroba psychiczna, całkowita lub częściowa niezdolność do pracy w zawodzie albo trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała.

Zbiorowy wypadek

Zgodnie z art. 3 ust. 6 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1376, z późn. zm.) – za zbiorowy wypadek przy pracy uważa się wypadek, któremu w wyniku tego samego zdarzenia uległy co najmniej dwie osoby.

O wypadku ciężkim, zbiorowym lub śmiertelnym pracodawca niezwłocznie zawiadamia Państwową Inspekcję Pracy oraz prokuratora.

Pracodawca, poinformowany o zdarzeniu – powołuje zespół powypadkowy do zbadania przyczyn i okoliczności wypadku, który zgodnie z przepisami, w ciągu 14 dni od chwili powiadomienia o wypadku obowiązany jest  sporządzić protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku. W skład zespołu powypadkowego wchodzi pracownik służby BHP i społeczny inspektor pracy.

Działania pracodawcy/ bezpośredniego przełożonego po zaistnieniu wypadku przy pracy:

Art. 234 § 1 Kodeksu Pracy: „ W razie wypadku przy pracy pracodawca jest obowiązany podjąć niezbędne działania eliminujące lub ograniczające zagrożenie, zapewnić udzielenie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym i ustalenie w przewidzianym trybie okoliczności i przyczyn wypadku oraz zastosować odpowiednie środki zapobiegające podobnym wypadkom.”

W ramach udzielania pierwszej pomocy należy:  

  • podjąć niezbędne działania eliminujące lub ograniczające zagrożenie,
  • zapewnić właściwą pierwszą pomoc przedlekarską, (patrz – informacja o apteczkach i osobach wyznaczonych do udzielania pierwszej pomocy)
  • w razie potrzeby wezwać pogotowie ratunkowe.

ZUS-

Jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej przysługuje:

– Osobie, która doznała stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

Albo

– uprawnionemu członkowi rodziny osoby zmarłej spełniającego określone warunki, tj.:

  • małżonka
  • dzieci: własnych, drugiego małżonka, przysposobionych
  • przyjętych na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuków, rodzeństwa i innych dzieci przyjętych na wychowanie i u trzymanie w ramach rodziny zastępczej
  • rodziców

osoby zmarłej wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

Załączniki

Skip to content